تابلو برق نوعی تجهیزات الکتریکی است. در یک مجموعه تابلو، خطوط خارجی ورودی ابتدا وارد کلید کنترل اصلی واقع در کابینت می شوند و متعاقباً به سوی کلیدهای کنترل انشعاب می روند. مدارهای انشعاب جداگانه با توجه به نیازهای عملیاتی خاص پیکربندی می شوند.
این مدارها ممکن است اجزای مختلفی مانند ابزار دقیق، کنترلهای اتوماسیون، استارتهای مغناطیسی موتور و کنتاکتورهای مختلف AC را در خود جای دهند. برخی از مجموعههای تابلو برق-بهویژه در تأسیساتی مانند نیروگاهها-به دو بخش ولتاژ بالا و ولتاژ پایین-تقسیم شدهاند و دارای شینههای{{5} ولتاژ بالا هستند. علاوه بر این، سیستمهای خاصی مجهز به مکانیزمهای کاهش بار زیر{7}}فرکانس هستند که برای محافظت از تجهیزات حیاتی طراحی شدهاند.
وظیفه اصلی تابلو برق انجام وظایف سوئیچینگ، کنترل و حفاظت برای بارهای الکتریکی در سراسر فرآیندهای تولید، انتقال، توزیع و تبدیل انرژی در یک سیستم قدرت است. اجزای داخلی مجموعه تابلو برق معمولاً شامل کلیدهای مدار، جداکننده ها (سوئیچ های جداکننده)، سوئیچ های بار، مکانیسم های عملیاتی، ترانسفورماتورهای ابزار و وسایل حفاظتی مختلف است.
تابلو برق را می توان با استفاده از معیارهای متعدد طبقه بندی کرد. به عنوان مثال، بر اساس روش نصب قطع کننده مدار، می توان آن را به تابلو برق قابل برداشت و تابلوی ثابت تقسیم کرد. از طرف دیگر، بر اساس طراحی ساختاری کابینت، میتوان آن را بهعنوان تابلوی-نوع باز، تابلوی فلزی-سربسته، یا تابلوی زرهی محصور فلزی- طبقهبندی کرد. علاوه بر این، بر اساس سطوح ولتاژ، میتوان آن را بهطور کلی به تابلوهای-ولتاژ بالا، ولتاژ متوسط- و تابلوهای ولتاژ پایین- طبقهبندی کرد.
